Het is zover. Laatste training gedraaid op de Merwede met zijn achten dit jaar.
Mooi jaar.
Uittraining 8 juli, 22:00, de Woo
Zoals gewoonlijk ging het vervoer per auto. Onze eerste wedstrijd op de Bosbaan, de baan waar wij gedurende de trainingen reeds vele kilometers hadden gemaakt. De voorronde op zaterdag was droevig. Bij de start zagen wij hoe na vijf halen al onze tegenstanders zich ver van ons hadden verwijderd en wij helemaal achteraan voeren. Een B-finale was het resultaat, maar ook daar konden we geen vuist maken. Gedreven door het slechte resultaat van de zaterdag gingen we zondag voor het eerst dit seizoen hard van start. Helaas werden we teruggefloten doordat Orca in de oever was gevaren. Met een gevoel dat het erin zat begonnen we aan een herstart. Ook deze was goed en we stevende af op een hoge plek in de voorrondes. Met een tweede plek werd het gestelde doel de A-finale gehaald. Door in de finale naar een vierde plek te roeien konden we allemaal met een goed gevoel en honger naar meer naar huis.
De eerste twee kilometer van het seizoen. Janna stuurde onze boot naast die van Euros, Skoll, Vidar, Nereus en Aegir. De start was krachtig, de meters die daarop volgde niet. Met Euros naast ons voeren wij achter de feiten aan. Rond de 1300m kwam Skoll dichterbij maar pakken konden we ze niet. Bij 1750 meter was de uitslag duidelijk. Geen A-finale. De rest van de dag was mooi, dankzij het weer en prestatie van de Oude Vier.
"Heeren, De Head, Acht Kilometer". Voor het eerst in de geschiedenis van de Head voeren de boten vanaf De Hoop richting Ouderkerk. Onze acht voelde zich sterk. De eerste kilometer was aardig. Wij waren de eerste die in ons klassement startten, Skoll en Vidar achter ons. Na een lichte snoek kwam Skoll dichterbij. Na de Rozennoord kwamen ze er zelfs overheen. Vidar kwam ook dichtbij. Maar toen de tegenwind sterker werd en Janna de bochten perfect stuurde kwam de geest er in. Hij werd sterk gemaakt en in de laatste twee kilometer voeren wij weg, het gat tussen ons en Vidar vergrotend. Zevende was het resultaat en wij konden niet wachten op de start van het 2K seizoen.
Zelden waren we zo licht, maar hard gingen we er niet van. De dag begon met een 2500m richting De Hoop. Deze liep niet onaardig maar aan het ruigere water waren we nog niet gewend. Aangekomen in de binnenstad van Amsterdam maakten wij ons op voor de sprint, 250 m. Deze verliep dramatisch. We werden praktisch als laatste binnengeklokt dus er moest op zondag veel worden goedgemaakt. De 750 meter ging aardig maar was niet snel genoeg. Wilden wij in de klassering nog omhoog, moesten wij op de 5000m minstens 15 seconden sneller dan de nummer 6. We voeren een goede race, maar snel was het niet. Wederom de zevende plek.
Sebastiaan was op vakantie, Eric viel buiten de boot, Ide steunde en Derk-Jan beleefde zijn debuut. Prima voorbereiding. Na het opriggeren hadden we ruime tijd om aan het andere eind van het kanaal te komen en er fietsten veel Tritoonen mee. We starten als derde en moesten zorgen dat we inliepen op nummer een en twee. De race zelf verliep helemaal niet slecht en er waren momenten waarover de coaches tevreden waren. Het resultaat bleef uit, de kaarten waren geschud en op dit moment stond Triton Licht ´07 zevende geplaatst.
Hoe wij hem sterk hebben gemaakt Het was een vrijdagochtend, stralende zon en de met eten afgeladen auto's waren gearriveerd op het Jaarbeursplein. Triton Licht '07 stond op het punt hem sterk te maken op de WK accommodatie "Hazewinkel" te Belgie. Niets geen gezeik met het openbaar vervoer, gewoon met de auto. Altijd zo geweescht. De tocht verliep soepel. Navigator Sjoeard dirigeerde vanuit de bijrijdersstoel zowel de donkerblauwe ('vo) volvo alsmede de knalrode Fiesta naar het verre buitenland en na een tocht van ongeveer drie uur, gevuld met het nodige spektakel op de weg, (moonende ploeggenootjes red.) kwamen we veilig en wel aan. De botenwagen van de Utrechstche stond al geparkeerd en wij namen intrek in de houten huisjes. De meest deftige kamer werd gegeven aan Laurens, Jack, Vincent en Sytze. Daarna kozen Willem, Sebas en Rik voor de tweede en Janna werd samen met de coaches Sjoeard en Herman in de derde kamer geplaatst. Direct daarna werd de boot in elkaar gezet en de coaches presenteerde de zinspreuk: Kwaliteit Boven Kwantiteit. Deze vrijdag stond er dus geen training op het programma en alle vrije tijd werd aangewend om de stroomlijn van de boot te optimaliseren. Onze Fillipi Italia S (sport red.) vernoemd naar ere-lid A.P. Nolen werd voorzien van een speedcoach en onze cox-box voorzien van een walkietalkie verbinding. Dit alles in het kader van de inmiddels welbekende imponatie. Toend de boot volledig opgeriggerd was en het inmiddels avond was geworden vertrokken wij met zijn allen inclusief coaches en stuur naar het huisje terug om te dineren. Het diner was goed, de rust zat er goed in en Herman liet ons kennis maken met hét lichte pikkenspel, dobbelen o.d.z. "Maak 'm Sterk". Een goede film als slot van een mooie dag en langzamerhand taaide eenieder af. De zaterdagochtend begon met een weging. De streefgewichten werden vastgesteld en iedereen kon zich gaan bekommeren om zijn eetgedrag. Daarna ontbijt op zijn belgisch, prima. De coaches lieten ons warmlopen en om 10 uur zaten wij in de boot. apparatuur werkte uitstekend en wij waren als ploeg zeer geconcentreerd. Dit werkte goed. Er werd gewerkt aan doorversnelling en aan rust, door het moment van drukgeven uit te stellen. De kleedkamers waren bovengemiddeld goed, veel douches, veel ruimte en de vloerverwarming deed't 'm. De middagtraining liep ook prima, en in de avond was het weer tijd voor sterke verhalen en ontspanning. 21.00 - 23.00 uur is classified. De zondagochtend was de laatste training voor het testmoment. Coach Gabe, (oud-kaffer van Aegir) hielp ons over een dood punt heen en in de middag versloegen wij twee maal toe jongh licht op de 1500m. Niet heel bijzonder achteraf, maar wij hadden niet verwacht sneller dan deze gasten te zijn. Mooie afsluiter leek dat ons. De kwaliteit was duidelijk verbeterd en er kon gezegd worden dat wij dit weekend voor het eerst hadden geroeid. Echt geroeid. Op de terugtocht werd gedineerd in een van de meest luxe restaurants die te vinden zijn langs de snelweg en al met al kwamen wij op een schappelijke tijd terug in Utrecht. De zon was gedaald, maar de kracht van het afgelopen weekend gierde nog door de lucht. En hoewel deze avond onze wegen splitste en eenieder terug naar zijn eigen omgeving ging wisten wij: Triton Licht is sterker dan ooit tevoren.
